لعنتی!   

جای تو را گرفت سیگار لعنتی
جای تو را گرفت ای یار لعنتی
تقصیر کوچه بود، تقصیر سرنوشت
دیدار اولت، دیدار لعنتی
در من نفوذ کرد تکرار لحظه هات
تکرار چشم تو، تکرار لعنتی
تو بی حضور من می رفتی و مرا
هرگز رها نکرد افکار لعنتی
دفتر به روی میز، من خیره در خودم
چیزی نمی نوشت خودکار لعنتی
تو نقطه می شدی، من چرخ می زدم
دور تو مثل یک پرگار لعنتی
توی دلم نشست، انگار خانه کرد
پرواز هم نکرد این سار لعنتی
تو دور می شدی، من جمع می شدم
خانه سیاه بود، این غار لعنتی!

لینک
   به یاد شادروان مهندس مهران سامانی عزیزم که نشد این کارو بخونه   

 

بوی خاک خیس جالیزو داری

نقش قالیای تبریزو داری

دو تا شیر تو چشم سبزت خوابیده

کی کمون ابروهاتو کشیده؟

وقتی توی غربتم پا میذاری

خوب من! با خنده هات گل می کاری

با نگات مشغول بازی با منی

با منی؛ اما موازی با منی

با نگاهات منو ویرون می کنی

منو شب گرد خیابون میکنی

بوی خاک خیس جالیزو داری

نقش قالیای تبریزو داری

لینک
   شهید سبز   

خون از او سرازیر بود 

                           کفن پوش 

                               همچنان پارچه ای سبز را در دست داشت  

*     *      *


او ایران بود!

 

لینک
   بی تو   

دیشب تمام فکر ویران بود بی تو

چشمان من یکریز باران بود بی تو

 

تاریک و خالی، با سکوت مرگبارش

سرتاسر این خانه زندان بود بی تو

 

آن پنجره که زنده می شد با نفسهات

دیشب غریب و سرد بی جان بود بی تو

 

آن کس که با عطر تو برمی گشت خانه

در کوچه های شهر حیران بود بی تو

 

دیشب تبسمهات مهمانم نکردند

آری نبودی ، غم فراوان بود بی تو

لینک
   می تپم   

به دور دست خیره می شوم

تند می تپم , تندتر ...

بغض می کنم ,

می آشوبم

یک دنیا حرف فرو خورده!

واژه هایی که هرگز به زبان نمی آیند

و تویی که در کنارم نشستی

تو را نگاه می کنم ,

می گویم : دوستت دارم!

آرام می شوم

لینک
   روزگار   

این یکی از ترانه هامه که مهران سامانی عزیز - دوست بسیار خوش صدای من- اونو خونده و امیدوارم که به زودی به بازار بیاد.

روزگار آی روزگار                  چی میمونه یادگار؟

             همه شعرا خط خطی                 دفترا پر از غبار

روزگار آی روزگار                   زخم عشقت موندگار

             نگو قسمت نبوده                     مردن دیوونه وار

تو صدای خسته من                 شوق فریاد تو بوده

همه تکرار نفسهام                  همه با یاد تو بوده

وقتی رفتی از تو می گن          در و دیوار تو خونه

توی تنهایی خونه                   سایه هات برام میمونه

             #              #              #

روزگار آی روزگار              قصه هات هزار هزار

            پنجره ت تار و سیاه               کوچه باغات بی بهار

روزگار آی روزگار              غم و غصه ت  بی شمار

           یه کویری ، یه کویر              یه تب دنباله دار

خیلی سخته واسه این تن         تو قفس نفس کشیدن

واسه ماهی عاشق                 از تو دریا دل بریدن

این پرنده مهاجر                  با یه قلب پاره پاره

حالا تو دام تو، ای عشق!      باز اسیره باز دچاره 

.
لینک
   غم دنباله دار...   

تو میری !،  یه دنیا  غم  برای من جا میذاری

منو     با انبوهی  از   خاطره   تنها  میذاری

تو میری و  کوچه  از  نگاه تو   خالی میشه

میری و   پنجره تنها  میشه    ،  مثه همیشه

نمی دونی که   چقد گریه میاد توو چشم شب

نمی دونی که بری، میرسه جون من به لب؟

تو میری تا اون ور رودی که    پایون   نداره

چه کسی واسه پرنده ها به جات  دون بذاره؟

تو مثه ستاره ای گم میشی توو  این شب تار

من می مونم عاقبت ،   با  این  غم دنباله دار

وقتی  نیستی  ازدحام  غم   توو   این حوالیه

خوب من ! توو کوچه مون جای تو خیلی خالیه

کی   می تونه    بعد تو   دوباره   همت  بکنه

خونه     ویرون     قلبمو        مرمت  بکنه

لینک
   يادت بمونه!   

حالا که تنهای  تنهام  تو  خونه

                         دلِ من  صدا  تو   کرده  بهونه

نمی دونی که چقد دوسِت دارم

                      نمی دونی که چی هستی ، دیوونه!

توی    ذهنم   حرفاتو   یاد   میارم

                      می شمرم  خوبیا  تو   دونه  دونه

هی میرم   لباستو   بو   می کنم

                   تنها  چیزی  که  گذاشتی  همونه

عاشق  خنده هاتم ، خنده هایی

                  که  شبیه  رویش  گل  می مونه

عزیزم ! تا زنده ام  دوسِت دارم

                 اینو  تا   زنده ای   یادت   بمونه!

لینک

   گل ناز اطلسي   

ای گل ناز اطلسی!

              دیگه ما رو نمی شناسی؟

از شکوه هات حرف می زدی

              زمونی بی رودرباسی

حالا که تنها می مونم

               با لحظه های بی کسی،

من می مونم با پر سه ها

              تو  کوچه   دلواپسی

مثه قدیما ، گل من!

            به داد من نمی رسی

برات شبونه می چیدم

             ستاره با چه وسواسی

نمی د ونستم، به خدا

             اینقده تو بی احساسی

ای گل ناز اطلسی !

          دیگه ما رو نمی شناسی!!؟

لینک
   بازی تلخ شب يلدا   

 نوبت بازی شب یلدا به من هم رسید و چون شب یلدا در عالم واقع برای من یک بازی بد به ارمغان گذاشت ، باز گو کردن اون میتونه نیت بازی مجازی رو تا حد زیادی بر آورده کنه . از روز هفت  و توقیفش می گم :

بعد از اخراج غیر منتظره تیم « روز هفت» از همشهری چندین بار خواستم بنویسم اما نتونستم . کسایی که منو از نزدیک می شناسن ........

شب جمعه 31 آذر ماه : شب یلدای بچه های «روز هفت» خیلی طولانی تر از شب یلدای بقیه بود.

 متن کامل را در « خاک من » بخوانید

لینک

   پنجره های تو به تو   

پشت این پنجره های تو به تو

بگو از کدوم طرف نگات کنم

از کدوم کوچه میای به دیدنم

تا نگامو فرش زیر پات کنم

توی مبهمی که عشقت اسمشه،

مثه قایقی تو شب شناورم

هرچه پارو میزنم نمی رسم

دیگه دیدنت نمیشه باورم

توی تاریکی انتظار تو

توی سینه، شِکوه، محبوس شبا

به جونت قسم ( که بهترینمی)

خونه می مونه و کابوس شبا

تو همونی که اگه دلت بخواد

میتونی معجزه بر پا بکنی

میتونی با نغمه ی آسمونیت

بغض چندین ساله مو وا بکنی

خواب آشفته رو با اومدنت

خوب وشیرین میشه تعبیرش کرد

میشه با عطوفت مقدست

بدبیاری و زمین گیرش کرد

لینک
   طبیعت مُرد !   

کجای   قصه   غلط   شد   دل    طبیعت      مرد

کدام   ابر     نبارید   ؟    عشق    هم    پژمرد

بدست   شوم   کدامین   ریا  ،    کدامین   مکر

« بنام عشق»   ز متن    کتاب ها  خط خورد؟

چه باد سخت ، چه ویرانگری به شهر آمد !؟

که  خاطرات   تو را هم  گرفت و  با خود  برد

به   محض    حادثه ی   رفتن    تو  از  خانه

سکوت    همدم   مادر   شد   و    پدر   افسرد

هزار     درد      نثار     زمانه ی     بی رحم

که دست   خسته ی  ما را به  دست  باد سپرد

لینک
   قلعه   

()  ()

توی   یه    جزیره ی    گم       دور تر   از    چشای    مردم    

            قلعه ای       قدیمی    مونده

اونجا تو گوشه ی زندون        مردیه  که    زخم       پنهون  

             جونشو    به    لب     رسونده

توی  این  جزیره ی  دور        میون      موجای      مغرور 

               یه    گل     شکفتنی     نیست

غربتی  که  این    جزیره        تو ی    چنگ    اون   اسیره  

              با یه    جمله   گفتنی   نیست

منم اون مردی   که  تنها        یه  جایی     اون  ور    دنیا 

                از    تب    گریه        میمیره

اما   کی   میشه     بباره        بغض    تلخی رو     که  داره  

             وقتی    یه    تیکه      کویره

یه درختی  تو ، که انگار        ریشه ش  از اون  ور   دیوار  

             باز می خواد   که  سردر آره

ریشه هات تو غربت من        ای     امید     زنده      موندن 

              مژده ی        فصل      بهاره

میشینه غباری  از   غم          تو   غروب    سرد     کم کم 

               روی         آجرای       قلعه

مثه اینکه دریا می خواد         پشت   اسب     وحشی    باد 

               اونو      تو   خودش    ببلعه

می دونم    دوباره  دریا          یه  شب   از     شبای    دنیا 

               منو    تو   خودش    میگیره

قلعه رو  می کنه ویرون         بعدش    این  اسیر    زندون

                آخر       قصه        میمیره

لینک
   رازقی   

باید  دوباره   رازقی   را  خوب   بو  کرد

                                          با چشمهایت   خنده ها   را  روبرو  کرد

باید    دوباره   همسفر    با   چشمهایت

                                         در باغ   رویایی  دستان    تو   خو کرد

باید      برای     گفتن     عشق  نجیبت

                                        صد بار دیگر واژه ها را زیر و رو کرد

تن  را   بده    پرواز   تا  اوج    نبودن

                                        باید  شرابی  ناب از تو  در   سبو  کرد

ابله، کسی که  چشم  گیرای تو  را  دید

                                        وانگه  برای  خویش  فکر  آبرو   کرد

لینک
   هديه   

برايت هديه آوردم:

          يک فردوسی برای اصالتت

                               يک مولوی برای عشقت

                                             يک حافظ برای وصفت

                                                      و يک سهراب برای سادگيت

           در سالروز تولدت

                                           در من

 

لینک
   غزل خيس   

غزل  خيس  نگات  باز   توو  دلم  غم  مياره

                                                     درد  بی کسی  رو اشکات  ياد  آدم مياره

توو چشات درديه که اين رو به اون روم ميکنه

                                                     خوب من ! هر کی  نگاهت بکنه کم مياره

تووی  دستای  پر  از  مهربونی  و  گرم  تو

                                                     نقشيه که  گم شدنها رو  به  يادم  مياره

تا صدای پات مياد توو   کوچه های يخ زده

                                                     با خودش  روح  و طراوت  و  يه عالم مياره

تو مثه  پرنده ای  ،  توو  فکر  پر کشيدنی

                                                    خنده هات چه مژده ای توو اوج ماتم مياره

نه ميگی نه مينويسی  و سکوت مبهمت

                                                    خبر    مرگ  شقايقا  رو   هر   دم   مياره

اينم   از  بخت  بده   که  روزگار   بی وفا

                                                   درد دوری و شب و سکوت و  با  هم مياره

لینک
   ترانه های کودکی   

گنجه ها نمناک شدن، خاطره ها خاک شدن

                                            ترانه های  کودکی   از   کتابا  پاک شدن

ستاره ها سو  ندارن  ،  جنگلا  آهو ندارن

                                           پهلوونا مثه  قديم  زوری توو  بازو  ندارن

همبازی کوچه ی من ! بچه ها رو صدا نزن

                                          کسی جوابی نميده ،  ديگه همه  مرد  شدن

توی غبار  کوچه ها  اسبای  چوبی  گم  شدن

                                          چه روزای مقدسی با  قهرامون حروم شدن

            *                     *

بايد دوباره پر کنيم  پاکيارو  توو  کوچه ها

                                          نيازمون خلاصه شه توو خوردن کلوچه ها

باری  که  رو قلبمونه  با خنده ها خالی کنيم

                                          واسه هميشه غصه رو ، ارزونی قالی  کنيم

واسه پرنده جايی که خودش می خواد دون بذاريم

                                        به حرف هم گوش بکنيم ، به پای هم جون بذاريم

شايعه ی مترسک  و  توو  شاليا  پر  نکنيم

                                         نترسونيم  کلاغه رو ،  کسی و  دلخور  نکنيم

لینک
   رسيدن...   

۱-

ميوه ها رسيدند

    باغبان به تابستان نرسيد!

-------------

۲-

هر شب همين ماجراست:

پلک بسته نمی شود

       دست به دفتر می چسبد

                    و فردا زود می رسد

-------------

۳-

فقط صدای تنفس

و انديشيدن به يک بادکنک  ، يک حباب

                             عاقبت ترکيدن

تجرد هميشه مبهم است!

لینک
   دور   

دور بايد شد، دور...

            دور از اين مردم بيگانه که عادت دارند

                                                        آسمان همه جا آبيِ آبی باشد

لینک
   يه من ، يه تو   

دو تا دونه ساندويچ و يه نيمکت و يه من ، يه تو

پسته ی حندون به قده يه پاکت و يه من ، يه تو

يه باغ  پر شکوفه  ،  يه سبد  نياز من  بــه  تـــو

يه خورده از   نگاه   تو   محبت  و   يه من ، يه تو

يه فکـــر  راحــت  و  تمرکــز  و  صدای  پــای دل

يه جای دنج و با صفا ، يه خلوت و يه من ، يه تو

يه  جـــای   دور از   تــردد   صــدای  لحظــه هــــا

عقربه ای خشک و گچی تو ساعت و يه من، يه تو

بارون نم نم   و  هوا   بهاری   و   يه  سايه بون

يه آسمون  ابری  و  طبيعت  و  يه من  ،  يه  تو

يه مثنوی تو دستمون ، يه نی ، يه درد مشترک

تو تشنگی!، يه جرعه از حقيقت و يه من ، يه تو

يه شوق ديدن و ديگه.....

                   خدا بخواد رسيدن و...

يه اعتياد من به تو ، يه عادت و يه من ، يه تو

لینک
   تاب   

امروز

        من وتو

                 به درختی تاب می بنديم

                             که ديروز  ،  از آن بالا می رفتيم

                       و فردا

                                    به زير آن دفن خواهيم شد

لینک
   تاوان   

تاوان خوبيهايمان را داده بوديم
آری من وتو بيش از اينها ساده بوديم
در شهر اين بيگانه ها جز غم نديديم
از دوستيشان شاخه ای گل هم نچيديم
برق نگاههاشان به ما گويای شک است
نقش تظاهر بر درخت کوچه حک است
اينجا تمام حرفهای خوب لاف است
هر عابری در اين گذر فکر خلاف است
اينجا تمام قاصدکها درد دارند
مردان پاکش چهره هايی زرد دارند
اينان فضای باغ را مسموم کردند
گل را به جرم سادگی محکوم کردند
ما را نفهميدند و با ما قهر کردند
بر ما دو روز زندگی را زهر کردند
تاوان خوبيهايمان را داده بوديم
آری من وتو بيش از اينها ساده بوديم!

لینک
   اگه جسارت نباشه ......   

 

 اگه جسارت نباشه! میخوام کنارت بشینم

زندگیمو امیدمو تو برق چشمت ببینم

اگه جسارت نباشه! میخوام فقط نگات کنم

اطلسیای کوچه رو نثار خاک پات کنم

اگه جسارت نباشه! جونمو پیشکشت کنم

بره های احساسمو قربونی چشت کنم

اگه جسارت نباشه! به انتظارت بمونم

به انتظار لحظه ی خوب بهارت بمونم

گفتی که با سحر میای! ؛ کوچه رو جارو میزنم

به شب میگم زودی بره ؛ میرم بهش رو میزنم

یعنی میشه روزی بیاد نگام به ساعت نباشه؟

بیای کنارم بمونی ؛ اگه جسارت نباشه   ؛

لینک